Ik ben gevlucht. Ik sta nu onder een warme douche, met de deur dicht, mijn hoofd onder de straal en mijn handen af en toe over mijn oren want ik hoor nog steeds lawaai. Ik hoop dat de spanning nu een beetje van mij afspoelt.

Echt hoognodig, want ik kwam thuis na een dag heerlijk en hard werken, maar wel volledig overprikkeld. Thuis trof ik mijn partner, zoontje en een vriendinnetje van hem uit de klas aan. Zij hadden het vréselijk naar hun zin. De nieuwe bank werd weer eens uitgetest op springvermogen en op de verschillende manieren om hutten te bouwen met de kussens. Ook was er een spel gaande waarbij vooral veel gerend, gelachen en geschreeuwd moest worden. En wie ben ik om zoveel lol te stoppen? Dat was geen optie. Heerlijk al die lol. Voor hen dan.

Maar tegelijkertijd stond ik daar dus, met mijn overprikkelde hoofd. Ik had zo graag met een bakkie thee in mijn heerlijke nieuwe loveseat gekropen. Tussen heel veel kussens en met een puzzelboekje, waar ik gedachteloos hokjes in kan kleuren. Ik had daar echter wel stilte bij bedacht en die was ver te zoeken.

Mijn partner deed vrolijk mee met alle hilariteit, zoektochten en kussengevechten. Hij is geweldig wat dat betreft. Ons zoontje en al zijn vriendjes en vriendinnetjes staan vaak aan zijn trui te trekken om hem over te halen om mee te spelen. Soms dreigt hij onder te gaan aan zijn eigen succes, omdat hij er niet altijd zin in heeft. Vandaag gelukkig wel. En ik vind dat heerlijk, want dat betekent dat ik me er niet mee hoef te bemoeien, dat doet hij immers al. Zonder schuldgevoel druk ik dan mijn snor.

Drie luidruchtige en zeer beweeglijke personen in huis dus. Aanleiding voor alle alarmbellen om af te gaan; prikkel overload! Ik was dichtbij een huilbui, het wordt me dan echt teveel en er past niets meer bij. Snel naar boven dan maar, waar ik sinds kort in de studeerkamer een knusse leeshoek heb ingericht. Daar staat een heerlijk comfortabele stoel, strategisch opgesteld achter een paar kisten waar ook boeken, koffie, thee, dropjes of chocolade ingezet kunnen worden. Al naar gelang de alarmfase en mijn behoefte.

Maar zelfs daar was ik nog niet veilig, want er moesten juist in mijn fort dingen verstopt worden en ik kreeg instructies om dat ‘niet aan papa te vertellen!’ Die kwam er vervolgens ook achteraan om te zoeken… Vandaar mijn vlucht naar de badkamer, waar tenminste de deur op slot kan. En het was meteen een goeie plek omdat ik er dan ook niet hoefde te zijn op het moment dat het vriendinnetje opgehaald werd. Want in deze overprikkelde staat kost sociaal zijn zóveel energie.

Heb jij dat ook wel eens? Dat je volledig overprikkeld bent en dat jouw alarmbellen afgaan? En dat is dan niemands schuld, maar er móet iets gebeuren om niet uit te barsten (en onhandige, niet gemeende dingen te gaan roepen). Hier zijn wat tips:

  • Ga onder een warme douche staan, doe de deur op slot. Verwen je zelf met de heerlijkste doucheschuim. En douchegel. En misschien ook nog een scrubje. En oh ja, probeer dan gelijk ook maar even die nieuwe shampoo. En de conditioner natuurlijk.
  • Creëer een eigen hoekje, waar je comfortabel kunt zitten, het licht kunt dempen, relaxte muziek op kunt zetten en een heerlijke mok thee kwijt kunt. En natuurlijk je favoriete snack. Zorg dat je achter een deur zit die dicht kan. Of hang een gordijn op en breid de plek uit met een koptelefoon waarmee je naar jouw favoriete muziek luistert.
  • Zorg ervoor dat je oordoppen in huis hebt. Die kun je zelfs op maat laten maken (bijvoorbeeld bij Beter Horen).
  • Kruip op de bank, onder een deken, met de informatie: ‘Niet storen!’ aan alle betrokkenen. Zet je telefoon uit.
  • Ga een blokje om, met of zonder hond. (Lijkt mij de perfecte tijd om meteen een groot stuk chocolade te gaan halen)
  • Verberg jezelf achter een heerlijk boek of een puzzelboekje, waarin je helemaal kunt verdwijnen. Niet de krant dus, dat gaat niet helpen met ‘ontprikkelen’.
  • Verberg jezelf achter je telefoon of tablet en doe je favoriete game.
  • Schrijf je prikkels van je af of maak een mooie kleurtekening (mandala). Als je meer van het inkleuren bent, dan heb je mazzel. De boek- en tijdschriftenwinkels puilen momenteel uit van de kleurboeken voor volwassenen.
  • Ga in de geparkeerde auto zitten met een lekker muziekje op.
  • Staren is ook heel ontspannend. Zet een stoel voor het (zolder)raam en kijk naar de wolken. Of zet hem voor de wasmachine. Heerlijk ontspannend die draaiende trommel met bewegende kleding erin.

Tegen de tijd dat ik weer onder de douche uit kwam was het gevaar geweken. Het vriendinnetje was naar huis en onze zoon toe aan een prikkelpauze. Hij was ingestort en klaar om heerlijk onder een deken op de bank tegen mij aan te kruipen. En daar begint mijn ‘taak’, ik ben de voorlezer en spelletjes speler. Helemaal mijn ‘prikkelniveau’.

You may also like

4 Response Comments

  • Irina  12 maart 2016 at 07:20

    Hmm, mooie herkenbare blog! En leuke tips. Enige minpunt: meestal treed bij mij de overprikkeling juist op tijdens m’n mammadag. En wat dan?!? Dan gaat deze rij tips helaas niet op 😁 Iemand de lijst voor een prikkel-afvoer MET kleuters en peuters?? Ik ga meestal OF met ze naar buiten OF iets knutselen. Aardende activiteiten. Met een beetje mazzel gronden EN mamma EN kids in 1 keer 😉

    Beantwoorden
    • Carmen Lamp  14 maart 2016 at 08:36

      Dank je wel voor je reactie en je suggestie! We gaan ermee aan de slag en zullen een lijstje maken.

      Beantwoorden
  • Marc Beek  13 maart 2016 at 12:40

    Ik snap die alarmbellen niet. Hard gewerkt. Kind en partner zijn lekker bezig. Dus je geeft dit naar beide aan en trekt je terug, deur op slot als dit niet gerespecteerd wordt, koptelefoon op als geluid alsnog doordringt. Het enige wat je weerhoudt dit te doen is dat je een schuldgevoel zou moeten hebben, naar mogelijke verwachtingen van anderen, omdat je je eigen grenzen aangeeft? Daar gaat bij mij de alarmbel bij af: anders (overprikkeld) zijn mag!

    Beantwoorden
    • Monique Thoonsen  14 maart 2016 at 08:34

      Dankjewel voor je reactie, hij is begrijpelijk. Het lijkt er in de blog op dat mijn huisgenoten mijn grenzen overschrijden. Ik had die op dat moment echter niet aangegeven. Het is soms best lastig om je grenzen helder te communiceren, zeker als je overprikkeld bent.
      We zijn het dus helemaal met je eens, anders zijn mag! Dat is de boodschap die wij via ons boek uitdragen door begrip te creëren voor mensen die onder- of overprikkeld zijn.

      Beantwoorden

Leave A Comment

Please enter your name. Please enter an valid email address. Please enter a message.